14 alergenów w UE na etykietach
Krótka odpowiedź. Prawo UE wymienia 14 alergenów. Jeśli żywność zawiera któryś z nich jako składnik, lista składników musi go wyróżnić. Osobne pole „zawiera” nie zastępuje tego wyróżnienia.
14 alergenów
Wymienia je załącznik II do rozporządzenia (UE) nr 1169/2011:
- Zboża zawierające gluten (pszenica, żyto, jęczmień, owies, orkisz, pszenica khorasan i ich odmiany hybrydowe)
- Skorupiaki
- Jaja
- Ryby
- Orzeszki ziemne (arachidowe)
- Soja
- Mleko (łącznie z laktozą)
- Orzechy (migdały, orzechy laskowe, włoskie, nerkowca, pekan, brazylijskie, pistacje, makadamia)
- Seler
- Gorczyca
- Nasiona sezamu
- Dwutlenek siarki i siarczyny w stężeniu powyżej 10 mg/kg lub 10 mg/l
- Łubin
- Mięczaki
Jak etykieta musi je pokazać
- Nazwa alergenu musi wyróżniać się spośród innych składników. Producenci stosują pogrubienie, wielkie litery, podkreślenie lub kolor tła.
- Jeśli żywność nie ma listy składników, etykieta musi zawierać słowo „zawiera” i nazwę alergenu.
- Jeśli kilka składników pochodzi z jednego źródła alergenu, etykieta musi to jasno pokazać.
- Żywność luzem (na przykład w kawiarni lub piekarni) też musi dawać informację o alergenach. Sposób określają państwa członkowskie.
Czego przepisy nie obejmują
- Inne alergie. Alergie na owoce, czosnek czy przyprawy są prawdziwe, ale nie ma ich na liście UE. Trzeba przeczytać cały skład.
- Ukryte nazwy. Alergen może kryć się pod inną nazwą, na przykład „kazeina” (mleko) lub „semolina” (pszenica). Zasada wyróżnienia obejmuje takie nazwy, ale nadal trzeba uważać.
- Ślady z produkcji. Zanieczyszczenia krzyżowe z linii produkcyjnych dotyczą oznaczeń ostrzegawczych.
Co robi IngrediScan
Dodajesz alergie do profilu. Aplikacja oznacza każdy składnik z tej samej rodziny alergenów. Oznacza też zapisy „może zawierać” znacznikiem „Ślad”. Jeśli masz alergię, traktuj ślad jak obecność alergenu.
Źródła
- Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011, art. 21 i załącznik II
- Komisja Europejska: znakowanie alergenów w żywności
Strony składników
Ocena ma charakter informacyjny. Nie zastępuje etykiety producenta ani porady lekarza lub weterynarza. Rozpoznawanie tekstu (OCR) może pominąć część etykiety. Brak wyniku nie oznacza, że produkt jest bezpieczny.